အသံမထြက္တတ္ရံုနဲ႔ ဒီရင္

မခံုဘူးလို႔ ခမ်ားကို ဘယ္သူေျပာလဲ။

သူမ တစိမ္းတရံ ဆန္တဲ့ၿမိဳ႕လား။

သူမ ညႈိ႕ခ်က္ျပင္းတဲ့ အရိုင္းပန္းတစ္ပြင္႔လား။

ႏွင္းေတြ ခဲတဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ကိုယ့္မ်က္ရည္ေတြ က်ဲေအာင္ လုပ္ပစ္ခဲ့ဘူးတယ္။

တစ္ရက္မွာ တစ္ခါပဲ လြမ္းခြင့္ေပးသူေရ...

အသြားအျပန္မညီမွ်မႈစက္၀ိုင္းထဲက တို႔တေတြ၊

ညီစို႔စို႔အနံ႔ေတြ သင္းေနတဲ့ ကိုယ္တို႔ ပတ္၀န္းက်င္ေလးကို

မလြမ္းေတာ့ဘူးလား။

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့အသံေတြကို နားမေထာင္ေတာ့ဘူးလား။

ဒီည ကိုယ္တို႔ ကပဲြရံုက အြန္လိုင္းေပၚမွာ။    ။

ေနသစ္မွဴး (06/27/2010)